Podziwiam. Dla Dagmary i Leszka pełen respekt i szacun! Nie wiem, ile dokładnie było stopni tego dnia, ale było ich niewiele. Pomimo pełnego zimowego przyodzienia (kalesony owszem miałem też), było mi momentami zimno. Czekać na cieplejsze dni nie mogliśmy – dla Dagmary i Leszka był to jedyny możliwy termin na plener. W takich to, a nie innych plenerowych okolicznościach urządzaliśmy sobie miłe przerwy na wygrzewanie się w słońcu, a Państwo Młodzi mogli się długo i mocno do siebie przytulać.